ز حرف  ناسزا  بگذر   تو   ای   یار           به ذکر حق  تومی گردی خدا    داد

تو کم  گوی و  گزیده  از   ته    دل           ندانی  حرف حقّ  را  او  جلی  داد

بجایش حرف حقّ را  ورد جان  کن          زبان  و    تیغ    برّران   بر  لبان  داد

مگوئی دشمنانم در کمین  است           خدایت  دفع  دشمن  را   نشان داد

زبان   میثم     تمّار  چه  ها    کرد         علی را   در  میان   خار  ، جا    داد

علی را می ستود و    نهی منکر           به هر دم حقّ او  را   جا به  جا  داد

علی جان ای شهادت در   رکابت          چرا  دشمن  زنامت  جان ز جا   داد

به مظلومان عالم       کن   عنایت         ببین با شیعیانت  دون  چه ها   داد

به ایران و عراق  و هند و     لبنان          به پاکستان نظر کن،که چه ها   داد

از این قوم لجوج و     کفر   سازان          بأیّ ذنب  قتلت   را   بخدا   ندا  داد

به اهل بیت    آن    یار     یتیمان           محبت  بر دل و    جانم   جلی  داد

ارادت اهل بیتش  مزد کم  نیست          که این مزد گران را   هم  خدا   داد 

شهادت افتخار  و   عشق   دیرین           که در لوح و قلم بر ان  رضا ی   داد

علی جان تا قیامت  عهد بستیم            که این شیعه براهت  جان فدا   داد

همه مال و منال و جاه و جان  را            به تار  موی ، طفلانت ، فدا      داد