تو خودت گل به رخ وماه زمانی

شکر او در پی این محفل جانی

به دلت داده صفا ای دل ودلبر

تو خودت دلبرو هم جان جهانی


.............................................


دلت  را   سبزه کن  تا  سبز  گردد

زمستان را  رها  کن  محو   گردد

اگر شوق تو  افزون  شد    همینک

بیا وهمدل ما شو  دلت تا دهر گردد